Unforgettable life story when I was in India

บังกาลอร์, ประเทศอินเดีย ( Bengaluru, India ) วันนี้ฉันตื่นสายเอามากๆ ตื่นมาก็เจอพี่รูมเมททั้งสองคนกำลังทำอาหารอยู่ในห้องครัว วันนี้พี่ๆทำสปาเกตตี้ซอสไก่สับ และข้าวต้มไก่ พวกเขาชวนเรากินข้าวเที่ยงด้วยกัน จากนั้นช่วงบ่ายพี่ซีก็พาไปห้างที่ใหญ่ที่สุดในเมือง Bangalore "Pheonix Mall" อยากบอกว่าใหญ่โตมาก และไม่คิดว่าอินเดียจะมีห้างอะไรแบบนี้ด้วย แต่อยากจะพูดถึงการเดินทางจากบ้านไปห้างให้ฟัง เพราะมันค่อยข้างลำบากและหลายต่อมากๆ (เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่จะไปห้างด้วยวิธีนี้ เพราะจากนั้นเราก็เรียก Ola or Uber จะดีกว่า) จากบ้านพวกเรานั่งรถออโต้ไปยัง Brigate Road เพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานี  Mahatma Gandhi และไปลงที่สถานี Briyappanahali สถานีรถไฟฟ้า  Mahatma Gandhi สถานีรถไฟฟ้าค่อนข้างสะอาด และทันสมัย  บรรยากาศในรถไฟฟ้า ที่อินเดียคล้ายกับที่ไทย แต่...มีกลิ่นแย่กกว่า ระหว่างทางที่อยู่บนรถไฟฟ้า บรรยากาศนอกสถานีรถไฟฟ้า  Briyappanahali (ค่อนข้างแตกต่างกับที่สถานีรถไฟฟ้า) ข้าวโพดคลุกมาซาล่า (คล้ายๆข้าวโพดคลุกเนย) เมื่อมาถึงสถานี Br...

บังกาลอร์, ประเทศอินเดีย ( Bengaluru, India ) เวลาที่ประเทศอินเดียช้ากว่าประเทศไทย 1.30 ชม. เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสามว่าแล้ว ฉันอยากจะตื่นสายๆ แต่เนื่องจากอพาร์ทเม้นท์ ที่ฉันอยู่ มันอยู่ติดกับถนนหลักซึ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสีย (Tavarekere Rd.) ทำให้ฉันสะดุ้งตื่นเพราะเสียงแตรรถที่มีทุกทุกๆวินาทีและเสียงคนโหวกแหวกโวยวายที่อยู่ข้างล่าง  Bengaluru is 1.30 hours behind Bangkok. I slept almost 3 AM last night. A few hours later, I want to sleep like a log but I can't. My apartment is next to the main road. I had a startled awake because of the noise from outside of the road and the people downstairs.  ค้นหาของกินในกระเป๋าที่เตรียมมา เมนู "ลาบทูน่าคลุกข้าว" ประกอบไปด้วย ผงลาบโลโบ, ทูน่ากระป๋อง และข้าวที่หุงสุกแล้ว (อย่าทำตามเลย รสชาติมันห่วยแตกมาก)  I got something from my luggage, This food called "Laab Tuna with rice".  It's including, Laab-Namtok seasoning mix, Canned Tuna, and rice.  (It totally sucks!) เวลาเกือบบ่ายโมง พี่ซี(เ...

กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย 1 กรกฎาคม 2559 ฉันและแม่มาถึงสนามบินดอนเมืองตั้งแต่บ่ายสาม แต่เที่ยวบินของฉันมันสามทุ่ม และสิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุด คือ การที่ฉันปล่อยเวลาทิ้งกว่า 6 ชม.ในสนามบินโดยที่ไม่ยอมตรวจสอบน้ำหนักกระเป๋าที่เกินมาถึง 10 กิโลกรัม (ฉันซื้อน้ำหนักกระเป๋าแค่ 30 กิโลกรัมเท่านั้น) ตอนเช็คอินฉันต้องทำการรื้อกระเป๋าทั้งใบใหญ่และใบเล็กเพื่อให้ได้น้ำหนักตามที่ฉันซื้อไว้ รวมถึงกระเป๋าที่ถือขึ้นเครื่องด้วย ส่วนที่เหลือฉันต้องแพ๊คใส่ลังใหม่ที่ทางสายการบินนำมาให้ในภายหลัง (เป็นการเช็คอินที่เหนื่อยมากทีเดียว) และฉันต้องจ่ายค่าน้ำหนักในส่วนที่เกินถึง 5,200 บาท (ราคานี่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่ได้เลยละ) ทุกคนไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมน้ำหนักกระเป๋าฉันถึงเกินถึง 10 กิโลกรัม เพราะในกระเป๋าใบใหญ่นั้นมันเต็มไปด้วยอาหารแห้งและเครื่องปรุงรสต่างๆ มันจะช่วยประทังชีวิตในช่วงเดือนแรกๆ ที่ยังไม่คุ้นชินกับอาหารอินเดีย ในส่วนของกระเป๋าใบเล็ก ฉันใส่แค่เสื้อผ้าที่จำเป็นเท่านั้น เพราะมันสามารถหาซื้อใหม่ได้ง่าย ในทีแรกฉันคิดว่า ฉันควรได้ไปเดินเล่นในดิวตี้ฟรีสบายๆ หลังจากที่เสียเงินไปห้าพันกว่าบาท ฉันจึงต...

Bangkok, Thailand (กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย) หลังจากที่ฉันเรียนมหาวิทยาลัยจบ ฉันมีเวลา 6-7 เดือน ก่อนรับปริญญาและก้าวเข้าสู่โลกแห่งการทำงาน ตลอดชีวิต 10 กว่าปีที่เรียนภาษาอังกฤษมา สำหรับฉันมันค่อนข้างแย่ ฉันแค่พูดได้ แต่พอเห็นคนต่างชาติ ฉันก็อาย หาที่หลบแทบไม่ทัน ฉันฟังออกบ้าง แต่เข้าใจไม่ได้ทั้งหมด ฉันอ่านได้แค่คำง่ายๆเท่านั้น และในส่วนของ Grammar ฉันโคตรไม่ได้เรื่องเลย ฉันนอนคิดมาหลายวันว่า "ฉันควรจะทำยังไงให้เก่งภาษาอังกฤษมากกว่านี้" ถ้าฉันไม่ได้ภาษาอังกฤษ ฉันมองไม่เห็นหน้าที่การงานในอนาคตของฉันเลย ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจบอกที่บ้านว่าฉันอยากไปเรียนภาษาอังกฤษที่ต่างประเทศ แต่ที่บ้านฉันไม่ได้มีเงินให้ผลาญเล่นมากนัก เป็นเหตุให้ฉันเลือกไปที่ประเทศอินเดีย (ฉันอ่านรีวิวมาเยอะมากในอินเตอร์เน็ต ประเทศอินเดียมีสถาบันสอนภาษาค่อนข้างเยอะ ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง และที่สำคัญค่าเรียนค่อนข้างถูก) หลังจากตัดสินใจแล้ว ฉันก็เตรียมเอกสารทุกอย่างอยู่เพียงไม่กี่อาทิตย์เท่านั้น ฉันได้วีซ่าเหลือเฟือถึง 6 เดือน และฉันได้แชร์บ้านกับคนไทยที่ฉันหาเจอจากอินเตอร์เน็ต จากนั้นฉันก็จองตั๋วเค...