Chapter 1 : Unlucky girl.
กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
1 กรกฎาคม 2559
ฉันและแม่มาถึงสนามบินดอนเมืองตั้งแต่บ่ายสาม แต่เที่ยวบินของฉันมันสามทุ่ม และสิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุด คือ การที่ฉันปล่อยเวลาทิ้งกว่า 6 ชม.ในสนามบินโดยที่ไม่ยอมตรวจสอบน้ำหนักกระเป๋าที่เกินมาถึง 10 กิโลกรัม (ฉันซื้อน้ำหนักกระเป๋าแค่ 30 กิโลกรัมเท่านั้น) ตอนเช็คอินฉันต้องทำการรื้อกระเป๋าทั้งใบใหญ่และใบเล็กเพื่อให้ได้น้ำหนักตามที่ฉันซื้อไว้ รวมถึงกระเป๋าที่ถือขึ้นเครื่องด้วย ส่วนที่เหลือฉันต้องแพ๊คใส่ลังใหม่ที่ทางสายการบินนำมาให้ในภายหลัง (เป็นการเช็คอินที่เหนื่อยมากทีเดียว) และฉันต้องจ่ายค่าน้ำหนักในส่วนที่เกินถึง 5,200 บาท (ราคานี่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่ได้เลยละ) ทุกคนไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมน้ำหนักกระเป๋าฉันถึงเกินถึง 10 กิโลกรัม เพราะในกระเป๋าใบใหญ่นั้นมันเต็มไปด้วยอาหารแห้งและเครื่องปรุงรสต่างๆ มันจะช่วยประทังชีวิตในช่วงเดือนแรกๆ ที่ยังไม่คุ้นชินกับอาหารอินเดีย ในส่วนของกระเป๋าใบเล็ก ฉันใส่แค่เสื้อผ้าที่จำเป็นเท่านั้น เพราะมันสามารถหาซื้อใหม่ได้ง่าย ในทีแรกฉันคิดว่า ฉันควรได้ไปเดินเล่นในดิวตี้ฟรีสบายๆ หลังจากที่เสียเงินไปห้าพันกว่าบาท ฉันจึงตรงเข้าไปที่ Gate ทันที (น้ำตาคลอ) นั่งรอเวลาไม่นาน พนักงานก็ประกาศให้ขึ้นเครื่อง โดยที่ฉันถือตั๋ว Premium Flex ทำให้ฉันได้ขึ้นเครื่องเป็นคนแรกๆ ทันที
ฉันจองที่นั่งริมหน้าต่างในแถวไว้ จึงทำให้ฉันสามารถมองเห็นผู้โดยสารเกือบทุกคนที่เข้ามาในเครื่อง และส่วนใหญ่เป็นคนอินเดีย ฉันภาวนาขอให้คนไทยมานั่งข้างฉันทีเถอะ แต่แล้วสวรรค์ที่ไม่เข้าข้างฉันเลยในวันนี้ ก็ส่งคนอินเดียสองคนมานั่งข้างๆฉัน และอีกสามคนนั่งอยู่ด้านหลังของฉัน เครื่องยังไม่ขึ้นเลย คนที่นั่งอยู่ด้านหลังฉันก็ทำการเปิดอาหารจากห่อที่มีกลิ่นโคตรแรงและกินมันอย่างเอร็ดอร่อย (ฉันจึงคว้ายาดมในกระเป๋าและหันหน้าออกหน้าต่างทันที) เวลาผ่านไปผู้โดยสารขึ้นเครื่องเกือบหมดแล้ว พี่พนักงานคงเห็นใจฉันเอามากๆ (คนไทยยื่นหนึ่งในดงอินเดีย) เธอจึงเข้ามาถามฉันว่าฉันอยากย้ายที่นั่งไหมเพราะอีกฝั่งไม่มีคนนั่งเลย แล้วทำไมฉันถึงต้องปฎิเสธเธอด้วย ฉันรีบคว้ากระเป๋าและตรงไปนั่งอีกฝั่งโดยทันที
เนื่องจากเป็นไฟท์กลางคืน มันทำให้ฉันคิดว่าฉันควรได้นอนพัก แต่แล้วมันกลับไม่ใช่อย่างที่คิด ฝนตกหนักตั้งแต่เครื่องยังไม่ออกด้วยซ้ำ ตลอดการเดินทางกัปตันและแอร์โฮสเตสสลับกันประกาศให้นั่งรัดเข็มขัดอยู่กับที่นั่งตลอดเวลาเลย เป็น 3 ชั่วโมงที่ยาวนานมาก และฉันก็ไม่ได้นอนเลยอีกต่างหาก
บังกาลอร์, ประเทศอินเดีย
ณ สนามบิน Kempegowda International เวลาตีหนึ่งกว่า หลังจากที่เครื่องจอด ฉันก็ต้องเดินผ่านจุดตรวจสัมภาระถึง 3 จุดด้วยกัน และยังต้องเดินไปที่จุดตรวจคนเข้าเมืองอีก ผู้ซึ่งมีคำถามเยอะแยะมากมาย (ภาษาอังกฤษฉันแย่มากนะ ฉันฟังไม่ค่อยออกหรอก) กว่าจะได้ออกมานอกสนามบินและเจอพี่ที่มารับก็เกือบตีสองแล้ว
เวลาเกือบตีสาม ฉันมาถึงอพาร์ทเม้นท์ 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ 1 ห้องนั่งเล่น และ 1 ห้องครัว ที่อาศัยอยู่กันถึง 5 คนรวมฉันด้วย โดยแบ่ง 3 คน และ 2 คนต่อห้อง โดยรูมเมทของฉันเป็นรุ่นพี่คนไทยที่มาเรียนภาษาอังกฤษเช่นกัน และพวกนางก็หลับกันไปแล้ว
Bangkok, Thailand.
July 1st, 2016
My mom and I arrived at the airport around 3 PM. But actually, my flight was 9 PM. Unfortunately, I forgot to check the weight luggage that has been over for 10 kgs, I booked only 30 kgs. During check-in, I have to unpack all my luggage to be fit in 32 kgs and carry on about 8 kgs that were allowed. All my belongings that have been taking out I have to pack them into the new box and paid for the extra. It's about 5,200 THB, That's hurt. In my luggage, I have many kinds of foods especially dry-food and food seasoning, all this will keep me alive for a few months. And the small luggage I put only the necessary clothes, I genuinely buy a new one. I don't have much time after I wasted it to check-in, I string away to the gate immediately, That's hurt again. Just a few minutes, The ground called premium customers to get into the flight. I was sitting in the first line then I can see all of the passengers on this flight. I talked to myself "Please send Thai people beside me" but NO ONE does not listen to me at all. Two Indian guys were beside me and Three Indian guys were behind me, NO ONE sits another side, that's awkward. The flight still not take off yet, The guys behind me took the foods out of the box and ate it deliciously, I don't know what kinds of food but that's stinky. I turned around to the window immediately. Before take-off, The pretty flight attendant asked me to move to another seat, I string away to the new seat hesitantly.
The overnight flight should be relaxing but it's not comfortable as I much as think. The weather is horrible, It was raining cats and dogs all the time. Aviator and Flight attendants were announcing us to sit and fasten the seat belt all along with the flight. What, again!
Bengaluru, India.
1 AM. At Kempegowda International. After landed, I passed the security machines checked over three-time and immigration that has someone who has a lot of questions and some, I don't understand.
2 AM. I was out of the arriver hall and found out the girls who have been waiting to pick me up.
Almost 3 AM that I reached the apartment which's 2 bedrooms, 2 bathrooms, 1 living room, and 1 kitchen room on the second floor of this building. There are 5 members including me. Two of my roommates were sleeping, I have to do things quietly.
1 กรกฎาคม 2559
ฉันและแม่มาถึงสนามบินดอนเมืองตั้งแต่บ่ายสาม แต่เที่ยวบินของฉันมันสามทุ่ม และสิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุด คือ การที่ฉันปล่อยเวลาทิ้งกว่า 6 ชม.ในสนามบินโดยที่ไม่ยอมตรวจสอบน้ำหนักกระเป๋าที่เกินมาถึง 10 กิโลกรัม (ฉันซื้อน้ำหนักกระเป๋าแค่ 30 กิโลกรัมเท่านั้น) ตอนเช็คอินฉันต้องทำการรื้อกระเป๋าทั้งใบใหญ่และใบเล็กเพื่อให้ได้น้ำหนักตามที่ฉันซื้อไว้ รวมถึงกระเป๋าที่ถือขึ้นเครื่องด้วย ส่วนที่เหลือฉันต้องแพ๊คใส่ลังใหม่ที่ทางสายการบินนำมาให้ในภายหลัง (เป็นการเช็คอินที่เหนื่อยมากทีเดียว) และฉันต้องจ่ายค่าน้ำหนักในส่วนที่เกินถึง 5,200 บาท (ราคานี่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่ได้เลยละ) ทุกคนไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมน้ำหนักกระเป๋าฉันถึงเกินถึง 10 กิโลกรัม เพราะในกระเป๋าใบใหญ่นั้นมันเต็มไปด้วยอาหารแห้งและเครื่องปรุงรสต่างๆ มันจะช่วยประทังชีวิตในช่วงเดือนแรกๆ ที่ยังไม่คุ้นชินกับอาหารอินเดีย ในส่วนของกระเป๋าใบเล็ก ฉันใส่แค่เสื้อผ้าที่จำเป็นเท่านั้น เพราะมันสามารถหาซื้อใหม่ได้ง่าย ในทีแรกฉันคิดว่า ฉันควรได้ไปเดินเล่นในดิวตี้ฟรีสบายๆ หลังจากที่เสียเงินไปห้าพันกว่าบาท ฉันจึงตรงเข้าไปที่ Gate ทันที (น้ำตาคลอ) นั่งรอเวลาไม่นาน พนักงานก็ประกาศให้ขึ้นเครื่อง โดยที่ฉันถือตั๋ว Premium Flex ทำให้ฉันได้ขึ้นเครื่องเป็นคนแรกๆ ทันที
ฉันจองที่นั่งริมหน้าต่างในแถวไว้ จึงทำให้ฉันสามารถมองเห็นผู้โดยสารเกือบทุกคนที่เข้ามาในเครื่อง และส่วนใหญ่เป็นคนอินเดีย ฉันภาวนาขอให้คนไทยมานั่งข้างฉันทีเถอะ แต่แล้วสวรรค์ที่ไม่เข้าข้างฉันเลยในวันนี้ ก็ส่งคนอินเดียสองคนมานั่งข้างๆฉัน และอีกสามคนนั่งอยู่ด้านหลังของฉัน เครื่องยังไม่ขึ้นเลย คนที่นั่งอยู่ด้านหลังฉันก็ทำการเปิดอาหารจากห่อที่มีกลิ่นโคตรแรงและกินมันอย่างเอร็ดอร่อย (ฉันจึงคว้ายาดมในกระเป๋าและหันหน้าออกหน้าต่างทันที) เวลาผ่านไปผู้โดยสารขึ้นเครื่องเกือบหมดแล้ว พี่พนักงานคงเห็นใจฉันเอามากๆ (คนไทยยื่นหนึ่งในดงอินเดีย) เธอจึงเข้ามาถามฉันว่าฉันอยากย้ายที่นั่งไหมเพราะอีกฝั่งไม่มีคนนั่งเลย แล้วทำไมฉันถึงต้องปฎิเสธเธอด้วย ฉันรีบคว้ากระเป๋าและตรงไปนั่งอีกฝั่งโดยทันที
เนื่องจากเป็นไฟท์กลางคืน มันทำให้ฉันคิดว่าฉันควรได้นอนพัก แต่แล้วมันกลับไม่ใช่อย่างที่คิด ฝนตกหนักตั้งแต่เครื่องยังไม่ออกด้วยซ้ำ ตลอดการเดินทางกัปตันและแอร์โฮสเตสสลับกันประกาศให้นั่งรัดเข็มขัดอยู่กับที่นั่งตลอดเวลาเลย เป็น 3 ชั่วโมงที่ยาวนานมาก และฉันก็ไม่ได้นอนเลยอีกต่างหาก
บังกาลอร์, ประเทศอินเดีย
ณ สนามบิน Kempegowda International เวลาตีหนึ่งกว่า หลังจากที่เครื่องจอด ฉันก็ต้องเดินผ่านจุดตรวจสัมภาระถึง 3 จุดด้วยกัน และยังต้องเดินไปที่จุดตรวจคนเข้าเมืองอีก ผู้ซึ่งมีคำถามเยอะแยะมากมาย (ภาษาอังกฤษฉันแย่มากนะ ฉันฟังไม่ค่อยออกหรอก) กว่าจะได้ออกมานอกสนามบินและเจอพี่ที่มารับก็เกือบตีสองแล้ว
เวลาเกือบตีสาม ฉันมาถึงอพาร์ทเม้นท์ 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ 1 ห้องนั่งเล่น และ 1 ห้องครัว ที่อาศัยอยู่กันถึง 5 คนรวมฉันด้วย โดยแบ่ง 3 คน และ 2 คนต่อห้อง โดยรูมเมทของฉันเป็นรุ่นพี่คนไทยที่มาเรียนภาษาอังกฤษเช่นกัน และพวกนางก็หลับกันไปแล้ว
Bangkok, Thailand.
July 1st, 2016
My mom and I arrived at the airport around 3 PM. But actually, my flight was 9 PM. Unfortunately, I forgot to check the weight luggage that has been over for 10 kgs, I booked only 30 kgs. During check-in, I have to unpack all my luggage to be fit in 32 kgs and carry on about 8 kgs that were allowed. All my belongings that have been taking out I have to pack them into the new box and paid for the extra. It's about 5,200 THB, That's hurt. In my luggage, I have many kinds of foods especially dry-food and food seasoning, all this will keep me alive for a few months. And the small luggage I put only the necessary clothes, I genuinely buy a new one. I don't have much time after I wasted it to check-in, I string away to the gate immediately, That's hurt again. Just a few minutes, The ground called premium customers to get into the flight. I was sitting in the first line then I can see all of the passengers on this flight. I talked to myself "Please send Thai people beside me" but NO ONE does not listen to me at all. Two Indian guys were beside me and Three Indian guys were behind me, NO ONE sits another side, that's awkward. The flight still not take off yet, The guys behind me took the foods out of the box and ate it deliciously, I don't know what kinds of food but that's stinky. I turned around to the window immediately. Before take-off, The pretty flight attendant asked me to move to another seat, I string away to the new seat hesitantly.
The overnight flight should be relaxing but it's not comfortable as I much as think. The weather is horrible, It was raining cats and dogs all the time. Aviator and Flight attendants were announcing us to sit and fasten the seat belt all along with the flight. What, again!
Bengaluru, India.
1 AM. At Kempegowda International. After landed, I passed the security machines checked over three-time and immigration that has someone who has a lot of questions and some, I don't understand.
2 AM. I was out of the arriver hall and found out the girls who have been waiting to pick me up.
Almost 3 AM that I reached the apartment which's 2 bedrooms, 2 bathrooms, 1 living room, and 1 kitchen room on the second floor of this building. There are 5 members including me. Two of my roommates were sleeping, I have to do things quietly.
Comments
Post a Comment